پرونده نفرین

داستان پرونده نفرین از اینجا شروع میشه که آخرین چیزی که یادم میاد، ساعت روی میز بود که دوازده و هفت دقیقه رو نشون می‌داد.

اون لحظه، حس می‌کردم که دنیام داره به هم می‌ریزه. تصور کن!

اون موجود با ناخن‌های بلند و پوسیده‌اش، درست توی سینه‌ام فرو می‌کرد و با دست دیگه‌ش جلوی دهنم رو گرفته بود که نتونم حتی یک صدا در بیارم.

قلبم داشت از قفسه سینه‌ام بیرون می‌زدو من توی یه کابوس عمیق غرق شده بودم.

یهو از خواب پریدم و با یه حرکت ناگهانی نشستم روی تخت.

با خودم گفتم: “خدا رو شکر، فقط یه خواب بود.” اما وقتی چشمم به ساعت روی میز افتاد…

۱۲:۰۶